le Français a changé ma vie ภาษาฝรั่งเศสเปลี่ยนชีวิตของฉัน (ภาคพิเศษ)

Dear all of my French teachers

เมื่อคืนนี้เราฝันถึงมาดาม(คนไทย) คนหนึ่งที่เป็นครูสอนฝรั่งเศสตอนม.ปลาย เลยทำให้ระลึกความหลังที่มาดามเคยถามคะแนนสอบ Entrance รอบแรก (ยุคนั้นมีสอบ 2 รอบเผื่อไว้แก้ตัวในวิชาที่คะแนนยังไม่ดี) มาดามบอกว่าต้องพยายามอีกหน่อยนะถึงจะเข้าอักษรได้ เรารับฟังด้วยความประหลาดใจเพราะมาดามไม่เคยคุยกับเราส่วนตัว และตัวเราเองก็ไม่เคยคิดว่าจะเก่งพอสำหรับคณะสายศิลป์ที่คะแนนสูงสุดของประเทศ (สมัยเด็กๆนางเอกนิยายหลายเรื่องมักจะเรียนจบคณะนี้) จะว่าไปแล้วตอนที่เราเรียนภาษาฝรั่งเศสเป็นช่วงที่ขาดแคลนครูประจำ เลยกลายเป็นว่าได้เจอครูหลากหลายมาก ตอนม.4 ได้เรียนกับครูสอนสังคม (ที่พูดฝรั่งเศสได้) จำได้ว่ามีวันนึงพอถึงคาบฝรั่งเศสมีมาเซอร์ (นักบวชหญิงคาทอลิก) เดินเข้ามาในห้อง พวกเราก็งงๆแต่ก็ลุกขึ้นพูด Bonjour! Ma soeur .Comment allez-vous? (สวัสดีค่ะ มาเซอร์ สบายดีไหมคะ) พอมาเซอร์ตอบกลับมาได้ก็ get ละว่าวันนี้เปลี่ยนครู

นอกจากนี้ยังมีคาบของอาจารย์ฝรั่งที่มาสอน speaking  สำหรับมาดามคนที่เราฝันถึงเป็นอาจารย์พิเศษที่มาสอนตลอดช่วงม.4-ม.6  พอตื่นมาเราเปิดกูเกิ้ลเข้าไปเจอรูปมาดามในวัย80 ยืนถ่ายรูปกับรูปปั้นโกษาปานในงานอัญเชิญรูปปั้นไปตั้งอยู่ที่เมือง Brest (เพราะโกษาปานเคยไปเจริญสัมพันธไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่14) จริงๆมาดามมีชื่อเสียงในวงการครูฝรั่งเศสมาตั้งแต่สมัยที่เราเรียนแล้ว เวลาที่เพื่อนทักว่าเห็นมาดามไปออกข่าวราชสำนักเกี่ยวกับงานฝรั่งเศส มาดามมักจะตอบกลับมาว่า “อ๋อ! หนูจำคนผิดน่ะ” และวันนี้เรายังได้เจอบทความที่มาดามเขียนถึงชีวิตสาวอักษรศาสตร์ในยุค 2500 (ตกใจมากว่ารุ่นห่างจากเราราวห้าสิบปี)

การอ่านเรื่องราวของมาดามที่ได้เรียนอักษรศาสตร์กับคุณหลวงซึ่งมาดามเปรียบว่าตื่นเต้นอย่างกับเรียนกับเจ้าชาย ทำให้เราเข้าใจว่าทำไมมาดามถึงเห็นแววเรา มันเป็นเซ้นส์ที่ครูจะมีต่อลูกศิษย์ ไม่ต่างอะไรกับเราที่เวลาสอนเด็กก็จะดูออกว่าน้องคนนี้ต้องได้เรียนคณะอะไร (และบอกน้องด้วยน้องจะได้มั่นใจ) น้องบางคนหน้าตาเนิร์ดๆก็ทำให้เราจินตนาการไปว่าอีกหน่อยน้องต้องเป็นสาวอักษรที่สวยมากแน่ๆ (แล้วก็เกิดขึ้นจริงด้วย!) เซ้นส์มาดามอาจจะคลาดเคลื่อนไปนิดนึงเพราะเราไม่ได้เลือกเรียนเอกฝรั่งเศส แต่เราก็ได้เรียนกับอาจารย์ฝรั่งเศสคนหนึ่งซึ่งถามเราตอนจะจบปี1ว่า

“คุณจะเลือกเอกอะไร”

“ยังไม่แน่ใจค่ะ” เราตอบกลับไปด้วยความแปลกใจเหมือนกับอาจารย์รู้ว่าตอนนั้นเรากำลังสับสนและไม่กล้าปรึกษาใครว่า เราเรียนฝรั่งเศสได้ดีกว่าไทย แต่ทำไมอยากเข้าเอกไทยมาก และอาจารย์ก็หันไปคุยกับลูกศิษย์อีกกลุ่มว่า”ถ้าผมมีลูกหลาน ผมจะแนะนำให้เรียนเอกไทยนะ ผมยังอยากเรียนเลย”

คำพูดนั้นจากอาจารย์ทำให้เราเริ่มบอกคนอื่นว่า “เราจะเข้าเอกไทยนะ”

อาจารย์ชายคนนั้นคงมีเซ้นส์ตั้งแต่ตอนปี1 เทอม1 วันนั้นเขาถือดิกชันนารีมาให้เป็นของขวัญคนสอบมิดเทอมได้คะแนนท็อปห้อง แต่เราดันโดดเรียน (นิสัยไม่ดีจัง แต่ก็ได้มาทีหลัง)

.

แม้ตอนป.โทเราจะอยู่ภาควิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ แต่คนที่ตรวจหัวข้อวิทยานิพนธ์ของเราก่อนที่จะเซ็นอนุมัติกลับบังเอิญว่าเป็นอาจารย์ฝรั่งเศสคนนี้ เขาได้ช่วยแก้การเรียบเรียงภาษาไทยของเราให้เป็นงานวิจัยมากขึ้น และบอกเราว่า “คุณช่วยพูดให้อาจารย์ของคุณไม่เคืองผมที่มาแก้งานของคุณหน่อยนะ” เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาของเราจบมาด้านวรรณกรรมฝรั่งเศส เป็นอาจารย์ของอาจารย์ภาคฝรั่งเศสหลายๆคนมาก่อน พอนึกย้อนไปก็รู้สึกตลกดีที่อาจารย์ด้านฝรั่งเศส 2 คนได้มีส่วนช่วยในงานเขียนของเราแต่หัวข้อที่เราทำเป็นเรื่องนวนิยายไทย 🙂